پیام تبریک دکتر محسن قاسمی مدیر پایگاه میراث جهانی بم و منظر فرهنگی آن به مناسبت سالروز ثبت جهانی بم
پنجم دی ماه سال ۱۳۸۲ زلزله ای مهیب قربانیان بی شمار و ویرانی زیادی در شهر بم و پیرامون آن به بار آورد. ارگ بم با قدمتی به بلندای تاریخ و باغشهر زیبای آن شاهد و وارث و زخم خورده این اتفاق مهیب بودند.
با توجه به اهمیت ویژه میراث فرهنگی منطقه بم برای همه جهانیان، با درخواست دولت جمهوری اسلامی ایران از سازمان جهانی یونسکو، مبنی بر ثبت ارگ بم و محوطه های اطراف آن در لیست آثار میراث جهانی موافقت بعمل آمد و در نهایت در تاریخ ۱۷ تیر ماه سال ۱۳۸۳ (شش ماه پس از زلزله اسفناک بم) در بیست وهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی در کشور چین، “بم و منظر فرهنگی آن” با مساحتی بیش از ۲۲۰۰۰ هکتار، در فهرست میراث جهانی ثبت شد.
این اثر همزمان و بلافاصله در فهرست میراث جهانی در معرض خطر یونسکو قرار گرفت تا توجه و کمکهای جامعه بین المللی و کشورهای عضو کنوانسیون میراث جهانی یونسکو را به خود جلب کند.
در این راستا کشور ژاپن به سرعت و ظرف مدت چند روز مبلغ ۵۶۵ هزار دلار را برای انجام اقدامات اضطراری پیشنهاد شده توسط یونسکو را به بم اختصاص داد. به این مبلغ اهدایی بعدها مبالغ بسیار بیشتری از طریق صندوق امانی ژاپن نزد یونسکو برای خرید تجهیزات مکانیکی ویژه آواربرداری، حفاظت و تثبیت سازه ای ارگ بم اختصاص داده شد.
کمکهای بین المللی دیگری نیز بواسطه ثبت جهانی بم و منظر فرهنگی آن از طریق یونسکو و مطابق با ضوابط بین المللی یونسکو برای حفاظت از این میراث جهانی صورت پذیرفت. از آن جمله می توان کمکهای صندوق میراث جهانی، بانک جهانی، صندوق امانی ایتالیا برای توسعه، صندوق امانی استرالیا برای میراث فرهنگی، بنیاد گِتی، موسسات کراتر، ایکوموس، ایکورم، همکاری فرانسه، همکاری آلمان، هلند و …را نام برد.
آثار میراث جهانی که حسب کنوانسیون ۱۹۷۲ یونسکو در خصوص محافظت از میراث فرهنگی جهان ثبت می شوند باید دارای حداقل یک معیار از شش معیار “ارزش برجسته جهانی” باشند. بم و منظر فرهنگی آن با احراز چهار معیار از شش معیار تعیین شده برای آثار فرهنگی به عنوان یک اثر بی نظیر و شاخص در سال ۲۰۰۴ میلادی به ثبت رسید.
ادامه در کامنت اول ….
